Emre’nin Andre Santos’a “al at” pası gol olunca, maça gerilimli başlayan Fenerbahçe biraz olsun rahatladı. Gol pasını veren aynı Emre ikinci yarı kaleci Ömer’le karşı karşıya mutlak golü kaçıran oldu. Emre’nin dün gece sahadaki verileri, maçın en iyi futbolunu sergileyen adam olarak onu gözler önüne serdi.  Fenerbahçe’yi anlamakta hala zorlanıyorum. İlk yarı Santos’la golü buluyorsun, rakibine daha fazla baskı kurup, goller bulacağına skoru koruma adına tedirgin, ürkek ve gol pozisyonlarını da Güiza ile dağlara taşlara yolluyorsun. Böyle bir maç olabilir mi? Antalyaspor’un futbol anlayışı çok adamla hücuma gitmek. Topu ayağa oynamaları, çabuk kontratak düşünceleri ne kadar iyi gözükürse gözüksün, savunma anlayışını terk etmiş bir futbol düşüncesi ve Fener’in organize bir kontratağıyla kalelerinde görmüş oldukları bir gol. Sülalece ileriye gidip, geriyi düşünmezsen sevgili Mehmet Özdilek kardeşim, böyle golleri kalende görmek zorunda kalırsın.

Daum’a gelince... Alman hoca çift santrfor başladı, Semih ve Güiza ile. Daha sonra Semih’i oyundan alıp, Selçuk’u orta sahaya plase etmesi, skoru koruma adına tedbir alışından başka bir şey değildi. Fener, bildik, beklenen rahat futbolunu sergileyemedi. Elbette üç puan almak kazanmak güzel ama sonraki maçlar için rahat kazanabilecek bir hüviyete bürünmek gerekiyor.

Maçın hakemi Bünyamin Gezer’e de değinmek istiyorum. İlk yarıda Vederson ve Santos’a gösterdiği kartlarda ne kadar haklıysa, ikinci yarıda Emre’nin ceza alanı içinde yere düşürüldüğü pozisyonda penaltı vermemekte o kadar haksızdı.