Amacı haberin dokunulmazlığını beyinlerimize kazımakmış. Yıllar geçti unutmadım.

O sıra bir de “Haber kutsal, yorum hürdür” sözünü dilimizden düşürmezdik.

Haberi yorumdan korumayı; yorumu önyargılara, boş inançlara, kişisel ya da belli bir topluluğun çıkarlarına yem etmemeyi uyarırdı bu söz de...

Ama şimdilerde ne haberin kutsallığı kaldı, ne yorumun özgürlüğü...

Haber daha giriş cümlesinde yorum içeriyor! Okuyanı güdülüyor!

Yorumun özgürlüğü, yorumu yapanın dış etkilerden, bağnazlıktan, ön yargılardan kendini sıyırmasıyla sağlanır.

Oysa şimdi, güncel deyişi ile ‘sallamak’, yani sorumsuzca, bilgisizce ve de saygısızca bir şeyler söylemek yorumdan sayılıyor!

Kimisi halk yardakçılığı yapıyor! Gerçeklere, verilere bakmadan birilerine, bir topluluğa hoş görünmenin peşinde koşuyor.

Söz gelimi, çoğunluk Beşiktaş’ı şampiyon yapıverdi!

Neden? İki ünlü oyuncu transfer ettiği için. Sahadaki verime, hangi güçte takımlarla oynadığına aldırmadan!

Kimine göre, Anadolu’ya şirinlik olsun diye ya Trabzon ya Bursa şampiyon...

Peki Sivas Beşiktaş’tan çok daha iyi oynadı ilk lig maçında. Bir sürpriz yapamaz mı? Yapabilir, ama gören yok!

Yorumun da namusu var...

Var da o namusa aldıran yok!