Beşiktaş’ın ilk resmi maçından önemli çıkarımlarım var:

Özellikle kenarlardaki İ.Üzülmez ve Erhan topla oynayacağı zaman kendini hemen Quaresma ile karşılaştırmaya başlıyor! Ve bir endişeye kapılıyor: “Acaba topu kullanışım onun yanında sırıtıyor, yavan mı kalıyor!”

Quaresma topu göndereceği yerin adresini çok hızlı saptayıp, oraya en gerekli olduğu zamanda, hemen kullanılmaya hazır biçimde gönderebiliyor... Adam Google’dan daha hızlı adres saptıyor!

Takım arkadaşına bile endişe yaratacak biçimde!

Ve Ekrem maçtan sonra dedi ki: “Onunla oynamak keyif. Ama yalnızca onu öne çıkarmayın, önemli olan takım.”

Söz çok yerinde...

Quaresma’nın takıma yapacağı etki, çok önemli.

Herkesin güvenini kazanıp, ondan çok şey beklenmesini mi sağlayacak; ona karşı içten içe bir kıskançlık mı yaratacak?

İkisinin yapacağı katkılar birbirine taban tabana zıt olur. Güven ve sevgi duyulması olumlu, sevgisizlik üretmesi bir karşıtlık yaratır ki olumsuz yansır.

Çünkü Quaresma, Türkiye’yi, İstanbul’u, takımı, taraftarı, yöneticileri kendine sıcak bulmaz, aynı hedef için savaşım verilen bir yer olarak benimsemez ise giderek yaptığı işten soğur, daha yerinde deyişle verimi azalır. Adı yaşasa da, verdiği umutlar söner.

Tek başına gösterilere soyunur ki bu da onu önde gösterse de takıma olumsuz yansır.

Guti gelirse de durum bu olacaktır.

‘Benimsetme’ çok önemlidir. Bu duygu doğmaz ise profesyonellik gereği söylemleri sıcak olur, ancak sahada verim alınmaz. Hatta sorun başlar. Quaresma’ya yalnızca para harcanmadı, umut bağlandı, sevgi yatırımı yapıldı.

Onda verecek şeyler var.

Almayı bilmek, ona öncelikle Beşiktaş’ı benimsetmek, duyumsatmak, sahiplendirmek gerek.

Bu da yetmez. Onun yaptıklarını başkalarının bütünlemesi gerekir.

Özetle Quaresma ve gelirse Guti’ye rağmen takıma bir ‘orta alan savaşçısı’ ve bir de ‘vurucu’ ister. Yoksa bu yatırımın getirisi olabileceği kadar olmaz.