Beşiktaş artık tek hedefe kalmış, onda da kredisi tükenmişti. Süper Lige tutunabilmesi, iddiasını artırabilmesi için her maçını kazanmak durumundaydı. Ancak son 8 resmi maçında tek galibiyeti vardı. İkinci bir gerileme devri yaşanmaktaydı. Bunun başlıca nedeni çok sayıda oyuncunun verimsizlikte süreklilik göstermesiydi. Teknik direktör Denizli onları silkeleyip verime döndürmek sorumluluğundaydı.

Hoca da dâhil artık form tutmalıydılar.

Beşiktaş’ın oyuna girişi, işine özenişi, panikle değil mantıkla mücadele edişi, oyunun akışına egemen olmasını sağladı bir süre. Ancak bunu üretime çevirememek gibi bir yanlışın da içine düştüler. Çok pasla hücuma hazırlandılar. Topu çabuk kullanmanın kararsızlığına kapıldılar ve bu durum Antalyaspor’un savunmasını kurup, alan kontrolünü eline almasına yaradı.

Patlama yapması için, (yani kendi normalini bulabilmesi için!) aylardır beklenen Nihat dün biraz daha süre ister gibiydi! Tello da öyle! Bunca sabrı hak ediyorlar mı bilmiyorum... Tabata küçük bir ışık yaktı dün. Bobo ligin ilk yarısındaki yükseliş devrinin formunu gösterdi. Yanına çabuk adam gitse daha verimli olacaktı. Ernst ve Fink’in formsuzluklarından kısa sürede kurtulmaları Beşiktaş için sevindiriciydi.

Mücadelenin ateşi yardımcı hakemin yakaladığı penaltıdan Beşiktaş’ın öne geçmesi ile yükseldi. Antalya karşılık vermek için tempo artırınca Beşiktaş’a savunmada yük bindi, ancak hücum için alan açıldı. Denizli, Tabata ile Nihat’ın yerlerine Holosko ile Necip’i koyarak Beşiktaş’ın da hızını artırmayı amaçladı. Bu değişim Beşiktaş’ın daha etkili hücum yapmasına ve pozisyon bulmasına yaradı. İşte bu dönemde sezon başından bu yana giderilemeyen vuruş yetersizlikleri ağırlığını koydu. Yedisi çerçeveye 14 şutta tek gol bulamadılar! Oyun ve sonuç bir düşüşün durdurulduğunu düşündürüyor.