Türkiye Süper Kupası’nı zaten sene başında almış, geriye iki tane, Turkcell Süper Lig ve Ziraat Türkiye Kupası kalmış.

Daum’u ve anneannemizin kupalarını sevsinler.

Futbol dediğimiz eninde sonunda bir oyun, bir spor; Fenerbahçe göze hoş gelen bir futbol oynasa bir süre olumsuz sonuçlara katlanalım diyebileceğiz.

Çarşamba gecesi Real Madrid-Lyon maçını naklen izliyoruz; şayet onların oynadığı şey futbol ise, bizim, mesela Fenerbahçe’nin oynadığı şey başka bir şey olsa gerek.

Lyon’lu Pjandic golcü ise, bizimkiler başka bir şey olsa gerek.

O gece başarısız olmalarına rağmen Kaka, Ronaldo futbolcu iseler bizimkiler hakikaten başka bir şey olmalılar.

En önemlisi, Lyon’lu Puel Claude teknik direktör ise bizim Daum mutlaka başka bir meslekten.

Puel Claude 61 doğumlu, futbol düşünen bir teknik direktör, Real Madrid’ten korkmayan bir teknik direktör.

Lyon efsanevi Real Madrid’i, Kaka’lı, Ronaldo’lu Real Madrid’i eleyip geçiyor, çünkü başta teknik direktör olmak üzere takımın tümü bu zafere kendini şartlamış, sahada öyle oynuyorlar; maçın bitimine az kalmış, uzatmalar kokuyor ama Lyon Madrid’deki maçta işi uzatmalara, penaltılara falan bırakmayı düşünmüyor, taş gibi hücum futbolu oynuyor ve Real Madrid’i eleyip geçiyor.

Bu arada maçın bitimine beş dakika kala yediğimiz bir golle, Avrupa kupalarında başarıya  inanmadığımız için yediğimiz bir golle elendiğimiz Lille, İngilizler’in Liverpool’unu ilk maçta 1-0 deviriyor.

Bu sonucu Daum acaba duymuş mudur?

Duydu ise içi burkulmuş mudur?

Keşke orada ben  olsaydım demiş midir?

Doğrusu hiç zannetmiyorum.

Daha sezon başında yüzde 49-yüzde 51 diyen birinin işleri değil bunlar.

Daum hala nasıl görevde tutuluyor, Lille’e elenen bir teknik direktör nasıl değiştirilmiyor, anlamak çok zor.