Antep maçı sonrası bu takımı Partizan karşısında seyredin demiştim. Özellikle de Antep maçında dökülen Colin Kazım'a dikkat çekmiştim. Tam da dediğim gibi oldu. Kazım Partizan'ı dümdüz etti.

Şimdi Kazım'a ne diyeceğimi bilemiyorum. Ben yürekli futbolcuyu severim. Formasını kendi çıkarı için kullanan adamlardan hiç hoşlanmam. Ve gittikçe Kazım'da böyle belirtiler görüyorum. Eğer Süper Lig de bir felaket şampiyonlar Ligi'nde harika oynayacaksa onu hemen satsınlar.

Bizim yürekli hırslı bir takıma ihtiyacımız var. Sonuçta Türkiye'nin en zengin en iyi yönetilen takımı olsak da Şampiyonlar Ligi'ndeki rakiplerimizin futbolcu kalitesine ulaşmamız biraz zor. En azından daha vakit istiyor.

Madem o zenginliğe ve kaliteye ulaşacak kaynağımız şu an yok aradaki farkı yüreğimizle kapatmalıyız. İşte Kazım'ın bu ruhu yakalayabileceğinden şüphem var. İnşallah ben yanılırım ve Fenerbahçe büyük küçük demez yarıştığı her alanda karşısına çıkanı devirir.

Dünkü maça gelirsek. Partizan bu kadar bir takım. Ama biz bu kadar değiliz. Biz aslında çok daha iyi olabilecek bir takımız. Aragones Antep maçından dersini almış ve klasik kadrosuna geri dönmüş. Sadece Alex'i daha önde değerlendirdi ve doğruyu  yaptığını gördü.

Burada Maldonado'nun ismini anmadan geçmeyeceğim. Son maçlarda performansını gittikçe arttıran Maldonado'ya dikkat etmek gerektiğini düşünüyorum. Eğer böyle giderse Aurellio'nun da yokluğunda Fenerbahçe için çok önemli bir futbolcu olacak. Sanıyorum ikinci bir Deivid olayı yaşayacağız. Bizim çok bilmişlerin yerin dibine soktuğu bir futbolcu yine bu umarsızlara dersini verecek.

Fenerbahçe'nin Şampiyonlar Ligi Gruplarına kaldığı bu gecede Galatasaray artık neredeyse bir geleneği yerine getirip bütün Türkiye'yi üzdü. Staeaua Bükreş gibi kalitesi çok alt düzeyde olan bir takıma elenmeyi başardı.

Geçen yazımda bunların olacağını söylemiştim. Fenerbahçe ile Galatasaray arasında geçen yıl yapılan şampiyonluk mücadelesinin sonucudur aslında bu olmaması gereken elenme. Fenerbahçe'nin altın tepside sunduğu şampiyonluk Galatasaray'ın kendini gerektiği kadar doğru bir şekilde anlayamamasına sebep oldu. Bir çok eksiğini göremedi sarı kırmızılılar. Sanki her şey iyiymiş gibi bir güven geldi Galatasaray yönetimine.

İşte Skibe'nin alınması en büyük kanıt söylediklerime. Karşınızda 10 kişi kalmış bir rakip yoktu. Kadronda Ümit Karan gibi bir golcün de yoktu. Defansında Song gibi tecrübeli bir adamın da yoktu. En önemlisi kulübende Kalli gibi tecrübeli bir teknik direktör yerine dünkü çocuk Skibbe vardı. Bu kadar yoka iyi bir sonuç herhalde beklemezsiniz.