Piyasalar
USD1.7690
EURO2.3300
STERLİN2.7760
J.YENİ2.2490
flash playerınızı güncelleyin
Kırmızı kart öncesi.. Kırmızı kart sonrası..
3 Haziran 2009 Çarşamba
Azerbaycan ve Türkiye; din, dil, ırk ve gelenekler açısından birbirine çok benzeyen iki ülke ama; futbolumuz onlardan çok daha önde... Fakat bu öndelik, maçın ilk yarısına hiç yansımadı.
Gerçi ıvır-zıvır bir sürü pozisyon bulduk ama; bunların toplamından Türkiye farkı ortaya çıkmadı. Onların 3 pozisyonu vardı ve bizimkilerden daha tehlikeliydi.
Takımımızda bu devrede akılda kalan en önemli değil, neredeyse tek önemli pozisyonu, Tuncay’ın çalımlarla kale dibine sokulduğu andı... Delişmen, estetik ve teknik bir görüntü vardı ama; uygun durumdayken pas çıkarmamış olması, oyun disiplinine uymuyor... Buna, kafasına estiği gibi oynamak denir.
* * *
Türkiye ikinci yarıda Arda, Halil, Yusuf ve Sercan gibi takviyeler aldı. Ancak etkin olmaya başlamamız; hakemin bizim lehimize verdiği penaltı ve kırmızı karttan sonra başladı. Açıkçası hakemin bu kararına hiç ısınamadım. Zaten Semih’in penaltıyı kaçırması da, ilahi adalet gibi bir şeydi.
Azerbaycan, biraz da haksız şekilde eksik bırakılmasının sonucu oyun düzenini bozdu ve sahasına çekildi. Bizimkilerin harekete geçmesi ve etkin olması bundan sonra oluşmaya başladı. Hakemin o kararı olmasaydı, bu kadar rahat olamazdık. Bu yüzden arka arkaya gelen gollere fazla itibar edemedim. Gene de, yükselen tempomuz, maça olan ilgimizin artması, olumlu işaretlerdi. Ama bu futbol, önümüzdeki Fransa maçına bizi gönül rahatlığıyla götürmez.
Bizim ciddi hastalıklarımızdan biri, özel maçları fazla ciddiye almamaktır. Maçın ilk devresi bu hastalığımızın bir uzantısı içinde geçti. Oysa seyirci, stadı neredeyse full doldurarak maça olan ilgisini göstermişti.
Neyse ki, ikinci yarıda oyunu ciddiye aldık ve kendimizi zorladık. Ama daha iyisini yapmalıyız.
Gerçi ıvır-zıvır bir sürü pozisyon bulduk ama; bunların toplamından Türkiye farkı ortaya çıkmadı. Onların 3 pozisyonu vardı ve bizimkilerden daha tehlikeliydi.
Takımımızda bu devrede akılda kalan en önemli değil, neredeyse tek önemli pozisyonu, Tuncay’ın çalımlarla kale dibine sokulduğu andı... Delişmen, estetik ve teknik bir görüntü vardı ama; uygun durumdayken pas çıkarmamış olması, oyun disiplinine uymuyor... Buna, kafasına estiği gibi oynamak denir.
* * *
Türkiye ikinci yarıda Arda, Halil, Yusuf ve Sercan gibi takviyeler aldı. Ancak etkin olmaya başlamamız; hakemin bizim lehimize verdiği penaltı ve kırmızı karttan sonra başladı. Açıkçası hakemin bu kararına hiç ısınamadım. Zaten Semih’in penaltıyı kaçırması da, ilahi adalet gibi bir şeydi.
Azerbaycan, biraz da haksız şekilde eksik bırakılmasının sonucu oyun düzenini bozdu ve sahasına çekildi. Bizimkilerin harekete geçmesi ve etkin olması bundan sonra oluşmaya başladı. Hakemin o kararı olmasaydı, bu kadar rahat olamazdık. Bu yüzden arka arkaya gelen gollere fazla itibar edemedim. Gene de, yükselen tempomuz, maça olan ilgimizin artması, olumlu işaretlerdi. Ama bu futbol, önümüzdeki Fransa maçına bizi gönül rahatlığıyla götürmez.
Bizim ciddi hastalıklarımızdan biri, özel maçları fazla ciddiye almamaktır. Maçın ilk devresi bu hastalığımızın bir uzantısı içinde geçti. Oysa seyirci, stadı neredeyse full doldurarak maça olan ilgisini göstermişti.
Neyse ki, ikinci yarıda oyunu ciddiye aldık ve kendimizi zorladık. Ama daha iyisini yapmalıyız.
Ali Sami ALKIŞ
Yazarın Son 10 Yazısı
Yazarın Son 10 Yazısı
• Görünen köye kargadan kılavuz 14 Şubat 2012 Salı
• “Takım” isterse! 12 Şubat 2012 Pazar
• Kendi kollarını yiyen ahtapot! 7 Şubat 2012 Salı
• Sow’un maçta yaşadığı dram 6 Şubat 2012 Pazartesi
• Trabzon mızmız, Antalya cımbız 5 Şubat 2012 Pazar
• Mersin, Mersin’e Beşiktaş tersine 3 Şubat 2012 Cuma
• Çırpıcı Çayırı’nda Süper Lig olmaz 2 Şubat 2012 Perşembe
• Savunma, sadece savunmayla olmaz 31 Ocak 2012 Salı
• Bursalı kadınlar gecenin yıldızı 29 Ocak 2012 Pazar
• Tarih işbirlikçileri asla affetmeyecek 24 Ocak 2012 Salı
14 Şubat Sevgililer Günü çiçek satışlarını patlattı...