Bu yıl transferler, biraz kabadayı jargonuyla gerçekleşiyor. Usul ve edep yönünden, ayıp hatta suç sayılması gereken girişimler oldu. Ama bizim federasyon, Fair-Play kurallarının paçavraya döndürülmesini sadece seyretti.

Aslında şaşmamak gerek... Çünkü yıllardır yaptığı budur. Kulüplerin transferde giriştikleri acımasız meydan muharebelerinde, her türlü pisliği mübah ve geçerli sayar. Bu ilk değil.

* * *

Daha öncekilerin hiçbirine soruşturma açılmadı, kimse ceza almadı. Silah zoruyla yapılan bütün transferler geçerli sayıldı. Her şey, yapanın yanına kar kaldı. İşin tuhafı; olaylı bir şekilde gerçekleşen transferler dışında, normal koşullarda imzalanan sözleşmeler bile şeytani özellikler taşırdı.

Diyelim ki; Sergen en iyi günlerinde 2 milyon dolara kulüp değiştirdi. Fakat bu rakam, vergi kaçırmak için resmi kayıtlara ‘100 Bin Dolar’ olarak geçer. Hiçbir federasyon, bu ya da benzer sözleşmeler eline geçtiğinde, ‘Yahu Sergen gibi bir adam 100 bin dolar eder mi? Kimi kandırıyorsunuz? Alın bunu adam gibi bir sözleşme getirin’ demez. Alır ve kabul eder.

Bunun sadece federasyon yanı yok. İşin bir de Maliye cephesi var. Sergen ya da onun gibi çok ünlü futbolcuların sudan ucuz paralarla sözleşme imzalamasına önce tepki koyarlar. Mutlaka hatırlarsınız, her sene Maliye’den ‘Kulüpler yandı’ tehditleri ortaya çıkar. Fakat arkası gelmez.

Bugüne kadar, Maliye tarafından canı yanmış kulüp gördünüz mü? Tam aksine, 3 büyük kulüp başkanı Ankara’ya gider, bakanla görüşür ve geçmişteki tüm vergi borçları da affedilir.

İki gün önce Hürriyet’te; 2002 Dünya Kupası 3’üncüsü olan milli takım futbolcularına, aldıkları primlerden toplam 23 milyon lira vergi cezası geldiği haberi vardı. Göreceksiniz; Bülent Korkmaz’ın da ‘Merak etmeyin bizden bu parayı almazlar’ demesi gibi, 5 kuruş bile ödemezler. Titan Saadet zinciri, böyle gelmiş böyle gider.