Kontrollü futbol dedikleri uyuşturulmuş oyundan nefret ederim. Zaten kimse sevmez... Futbol denilen şey; Bursa ve Eskişehir’in ortaklaşa gerçekleştirdiği gibi sanatsal bir ritüeldir.

Eskişehir’in atakları ev sahibi kadar yoğun ve çok olmasa da; her an her şeyi yapacak ve tabelayı 1-0’ın üzerine bile taşıyacak kıvamda tehditkar bir havadaydı. Bu yüzden futbol renk, cümbüş, gol ve heyecan kazandı.

* * *

Sercan; bırakın maçın tamamını, bir yarı devre için bile rekor sayılacak düzeyde pozisyon buldu. Ama son hareketlerde; beceriden çok mental yaratıcılık isteyen ustalıktan yoksundu. Gene de yapacağını yaptı. Eğer golü atmasaydı, hocasından fırça yerdi.

İlk kez sahaya çıkan Insua topa yakın bir adam. Kalabalık ve dar alanda iyi top çeviriyor. Ama müdahale etmek istediği topların önemli bir bölümü (özellikle ilk yarıda) hep taça çıktı. Oyundan alınması doğru bir tercihti. Çünkü takımıyla resmi maç yapmamıştı ve bu konuda belli bir tedirginlik de taşıyordu. Ama ilerki dönemlerde yararlı ve etkili olacağı konusunda güven verici mesajlarını da sahada iletti.

* * *

İkinci yarı ilki kadar zengin içerikli değildi. Ancak Eskişehir’in 1-0’ı koruma adına geri çekilmesi, Bursa’ya geniş etki alanları bıraktı. Yeşil-Beyazlılar bunu iyi kullandı. Bursaspor geçen yılki şampiyonluğunun kendisinin dışındaki şartlara ve şansa ait olmadığını 4’te 4 yaparak belgeledi. Şimdi sıra Şampiyonlar Ligi’ndeki Valencia maçında...