Kim bunlar?

Özer Hurmacı, Uğur Boral, Bekir, Selçuk, Ali Bilgin...

Bu 5 kişinin, kulüpte sürekli dışlanmalarına rağmen; nasıl oluyor da bu kadar sakin kalabildiklerine şaşmamak, mümkün değil. Mesela Ali Bilgin, tamamen defterden silindi. Maçlara yedek bile giremiyor.

F.Bahçe’nin Şampiyonlar Ligi’nde çeyrek final oynadığı dönemin en parlak futbolcularından biri olan Uğur Boral¸bu sezon iki kez yedekten oyuna girdi. Onun dışında adı-sanı geçmedi. 18’e bile almıyorlar.

Bu kadar mı kötü?

***

Özer Hurmacı’nın iyi bir transfer olduğu konusunda, neredeyse herkes hemfikir ama; 3 maçta toplam sahada kaldığı dakika sayısı sadece 17...

Selçuk’un durumu ise daha da ilginç... Bu sezon 7 maçta sahaya çıkmasına rağmen; hep son birkaç dakikada oyuna alındı. Bu yüzden de; 7 maçta oynadığı toplam süre, ancak yarım devreyi tamamlıyor.

Bekir dersen; bir kere tam süre oynadı, birinde son 8 dakikaya alındı. Sonrası hiç yok!

Yedek olmak da elbet bir görevdir ama, aşağılanmak kötü... Hakaret ya da alay edilir derecesinde hoyratça harcanan bu 5 futbolcunun ortak özelliği; başlarına ne gelirse gelsin, kaderlerine rıza gösterme olgunluğuna sahip olmalarıdır. Bence hem terbiyeli davranıyorlar, hem de süper bir profesyonellik sabrı gösteriyorlar. Dışlanmalarının öfkesiyle huzursuzluk çıkarsalar, dedikodu yapsalar ve bir şekilde sinsi ortak eyleme geçseler; F.Bahçe’nin içinde TNT kalıpları (İnfilak etmeye hazır halde) dolaşıyor olurdu. Geçmişte bunlar çok yaşandı, hatta şampiyonluklar bile kaçtı. Ama Özer, Bekir, Uğur, Selçuk ve Ali; kulüplerinin huzuru ve başarısı için, yüreklerine taş basıyorlar.

Bu özverilerinin hiç mi önemi yok? Bu 5 adam, teşekkürden fazlasını hak ediyor.