İnsan yaratamaz ama kurgulayabilir. Harfler ki birbirine çarpıp sökmesi hayatımızın en önemli adımlarından biridir, bilgi ve bilincin yanı sıra edebiyatı da taşır bize.

Eskilerin, kah mırıl mırıl, kah sel gibi coşkuyla anlatılan güzel hikâyelerle oyalandığı boş zamanlara asırlardır kitaplardan okuduğumuz edebiyat eşlik ediyor. Bizden evvelkilerin, hatta onlardan da öncekilerin farklı duygularla ama benzer bir heves ve heyecanla okuduğu klasikler, yüzyılı yüzyıla, nesli nesle bağlayan zincirlerden biri.

Ama zamanlar değişti, boş vakit, artık, tekrar para kazanacak hale gelene kadar dinlenme veya sebebini tam olarak kestiremediğimiz bir sızıyı dindirecek meşgalelerle uğraşma zamanı oldu. Parmaklıklarımızı, gürültü, görüntü, parlak renkler, yüksek sesler oluşturuyor artık.

Böyle bir hayatta acaba klasiklere ancak görsel bir şeyler eşliğinde mi kavuşabileceğiz? Elimize bir kitap alsak bile yazarın tasvir ettiği bir görüntüyü zihnimizde canlandırmaya sabrımız yok da, illa bir sanatçı bizim için resmetsin mi istiyoruz?

Çizgi roman dosyamız başka birçok sorunun yanında bunun da cevabını arıyor.

Yeni yılda görüşmek üzere.

AYŞE DÜZKAN