Ergenekon sürecinin belki de en dehşet verici... En ürpertici halkasını oluşturan “Kafes Operasyonun”da... Koç Müzesi’ndeki denizaltıyı gezecek olan çoluk çocuğun bombalarla imha...

...edilmesinin, gayrimüslimlerin bir cehennem çemberine alınmasının planlanması da...

 Adli soruşturmayla ilgili olarak iki albay ve bir yarbaya tutuklama kararı da...

“İnsaf ve vicdan” ölçülerinden uzak bir şekilde hala “yok sayılarak”, bazı gazete yönetimleri tarafından kaşarlanmış bir pişkinlikle “ihmal” edilebilir görülüyor.

 Ergenekon’un “medyadaki ayağı” konusundaki tartışmaları da zaten bu “gazetecilik, insaf ve vicdan” kaybı tetikliyor.

 ***

 Öyle ki...

 Başbakan yardımcısı Bülent Arınç’ın, bir iki gün önce medyanın “Kafes Operasyonu Eylem Planı” ve “Cunta” konusundaki yüz kızartıcı aldırmazlığını dile getirmesi ve “özellikle çok güçlü medya organlarının gazete ve televizyonlarında bir cümleyi bulmanın mümkün olmadığını” söylemesi de “gene aynı adreslerde” çok tuhaf bir şekilde yer bulamadı.

 “Ergenekonculuktan” değilse neden?

 ***

 Bunun temel cevabı, Bülent Arınç’ın konuşmasının ikinci cümlesinde gizli:

 “Bu senaryo ise bu niçin yalandır, varsa bir bilginiz bunu söyleyin. Türkiye’de demokrasinin müdahalelerden kurtulması için, Türkiye nasıl şu yedi yıl içinde 55’e yakın mafya tipi örgütlenmeden kurtulduysa buna benzer örgütlenmelerden kurtulsun, Batı tipi bir ülke olsun, AB standartlarında bir ülke haline gelsin diye o güzel kalemlerden kelimeler dökülse çok mutlu olacağız”...

“Ayışığı, Sarıkız, Eldiven” ya da “Kafes” gibi şiddet ve dehşet içeren Ergenekon sürecinin temelinde ne var?

 “AB sürecinin dinamitlenmesi”...

 ***

 Üstelik...

“One minute” rövanşı olarak ABD’de “anti-Ergenekon” lobisi yankı bulurken, AB 2009 İlerleme Raporu Ergenekon için ne diyor?

 “Suç ağı olduğu iddia edilen Ergenekon hakkındaki soruşturma subaylarla ilgili ciddi suçlamalar doğurmuştur. Bu dava Türkiye için demokratik kurumlarının kurallara uygun bir şekilde çalışması ve hukukun üstünlüğüne güvenin artırılması için bir fırsattır.”

Konuyla ilgili samimi endişeleri olanlara da, Avrupa Birliği Genel Sekreterliği web sitesindeki (http://www.abgs.gov.tr) “AB 2009 İlerleme Raporunu” okumalarını ve çağdaş bir ülke olmamız için AB tarafından bize getirilen reform önerilerinden “hangisine, neden” karşı olduklarını bu bayram günlerinde Ergenekoncu propagandalardan arınarak, yeniden tartışmalarını öneriyorum.

 ***

 Demek ki Ergenekoncu zihniyet ve örgütlenmeden arınarak “AB standartlarında bir ülke haline” gelmemizi can-ı gönülden arzulayan herkes, başta hükümet olmak üzere, “AB 2009 İlerleme Raporu”ndaki tüm reformların biran önce yapılmasının amansız bir takipçisi olmalı.

 Yeryüzü standartlarında bir yaşam kalitesi, özgürlük ve mutluluk isteyenler de “AB reformlarına” tam gaz abanmalı.

 Çünkü bu çok çalkantılı dönemde çatışma esas olarak “dünyalı olmak” isteyenlerle, burayı eskisi gibi “bir iç sömürge” olarak bırakmak isteyenler arasında yaşanıyor.

 ***

 Aslında bunun bir somut göstergesini de, ne yazık ki, medyanın gereği gibi yansıtmadığı olaylarda birkaç gündür görmekteyiz.

 Avrupa Parlamentosu’nun, Avrupa Birliği’nin Genişleme Stratejisi Belgesi üzerine hazırladığı karar tasarısını bir okuyun.

 Dün de söz ettiğim, AB Dönem Başkanı İsveç’in Dışişleri Bakanı Carl Bildt’in oradaki muhteşem konuşmasına kulak verin.

 İstanbul’da önceki gün düzenlenen Türkiye-AB Troykası Dışişleri Bakanları Toplantısı’nda Türkiye’ye verilen desteği masaya yatırın.

 Bir sonraki Dönem Başkanı İspanya’yı temsilen AB Devlet Sekreteri Diego Lopez Garrido’nun “bir an evvel AB’ye üye olmanızı istiyoruz ancak Kopenhag Kriterleri’ni yerine getirmeniz gerekiyor. Bu kriterler Türkiye’yi AB’ye yaklaştıracak” demesini duyun.

 Ve Ergenekon’a inat, bu çok olumlu süreçte “İlerleme Raporu”ndaki reformların gerçekleştirilmesine ciddi bir şekilde sahip çıkın.

Bakın böyle bir durumda daha da huysuzlanacak olan “Ergenekoncuları” nasıl da çabucak teşhis edeceksiniz.