Doğrusu kimse 2008’in ilk çeyreğinde Türkiye ekonomisinin yüzde 6.6 büyüyeceğini beklemiyordu; küresel kriz, siyasal istikrarsızlık, azalan doğrudan yabancı sermaye yatırımları, yükselen enflasyon büyüme beklentilerini aşağıya çekmiş idi ama kamu maliyesi istikrarının korunmuş olması ve geçen dönemlerin ivmesi şimdilik galebe çalmış görünüyor.

Birinci çeyrekteki yüzde 6.6’lık büyüme oranının önümüzdeki çeyreklere de sarkacağını söylemek çok yanlış olmayabilir zira söz konusu büyüme oranının alt bileşenlerine baktığınızda sanayi kesiminde büyüme yüzde 7, ticarette yüzde 9.9, tarımda yüzde 5.6, mali kuruluşlarda yüzde 8.9.

Bu oranlar, tarım dışında, 2007’nin ilk çeyreğine göre daha düşük ama bu sene de yazın bir seçim yok; kapatma davasının akıbeti ise şimdilik ortada.

İç ve dış olumsuzluklar dikkate alındığında aklı başında herkesi sevindirmesi gereken bu büyüme oranının iktisadi analizini önümüzdeki günlerde hepimiz biraz yapacağız; ben ise bugün daha ağırlıklı olarak bu büyüme oranının önümüzdeki siyasi süreci nasıl etkilemeye aday olduğu konusunu tartışmaya gayret edeceğim.

* * *

2008 senesinde ortalama büyüme oranı 2007 ortalamasının üzerinde olacak ise bu büyüme sürecinin AK Parti’nin kapatılması davasını derinden etkileyeceğini düşünmek için elimizde bir dizi neden olabilir.

Anayasa Mahkemesi’nin en geç 2008 Sonbaharı’na kadar vereceğini düşündüğümüz karar özünde hukuki delil temelli bir karar değil bir kanaat kararı yani son kertede siyasi bir karar olacak.

AK Parti’nin kapatılması durumunda çantadan yeni bir parti çıkacağı herkesin malumu ve bu yeni parti hemen genel seçimlere gidebilir; yeni parti bir dizi nedenden hemen genel seçimlere gitmese dahi bilebildiğim kadarıyla şayet Anayasa Mahkemesi 70 kişiyi siyaset dışında bırakır ise, TBMM’de 39 iskemle boşalıyor ve bu iskemleler için yapılacak, yapılması zorunlu şeçimlerde AK Parti kurmayları 37-2 gibi bir sonuç bekliyorlar, yani muhalefet için tam bir hezimet söz konusu olabilir.

22 Temmuz seçim sonuçlarında 27 Nisan muhtıra skandalı, 367 meselesi mutlaka rol oynadılar ama kanımca belirleyici neden 2003-2006 arasının ortalama yüzde 7.4’lük büyüme oranıydı; 2008 senesinde de, üstelik küresel kriz ve iç istikrarsızlığa rağmen yüzde altı ile yüzde yedi arasında çıkabilecek bir büyüme oranı kapatma davasını ve kapatma davası sonrası toplum mühendislerinin oluşturmaya çalıştırdıkları senaryoları kökten değiştirmeye aday bir görüntü sergiliyor.

* * *

Bu yazıyı yazmaya çalıştığım sıralarda televizyon ekranlarına yansıyan haberlerde iki emekli orgeneralin (Şener Eruygur ve Hurşit Tolon), Cumhuriyet Gazetesi Ankara Şefi Mustafa Balbay’ın, Ankara Ticaret Odası Başkanı Sinan Aygün’ün gözaltına alındıklarını öğreniyoruz; bu çok önemli gelişmenin siyasi dengelerin neresinde durduğunu orta vadede bir biçimde öğreniriz diye düşünüyorum.

Siyasi ve demokratik süreçler, gelişmişlik düzeyleri bizde olduğu gibi çok parlak olmasa bile yine de belirli fizik kurallarını bünyelerinde barındırıyorlar; daha on bir ay önce tecelli eden yüzde 47’lik siyasi irade yokmuş gibi mühendislik hesaplarına girişmek biraz da en temel fizik kurallarına sırtını dönerek bina inşa etme hevesine benziyor.

En temel fizik kurallarına sırtınızı dönerek yapmaya kalkacağınız bir inşaat eninde sonunda çökmeye mahkumsa, daha on bir ay önce yaklaşık her iki seçmenden birinin oyu ile tecelli eden siyasi iradeyi görmezden gelerek toplumu yeniden inşa etmeye kalkmanın da bir anlamı ve olanağı pek yok.

Üstelik çağımızda belki de toplumların tepkisi statik hesap yanlışlarının geri dönmesinden bile önce gelebiliyor; büyüme oranının yüksek çıkması seçmenlerin siyasal tercihleri üzerinde yargı hesapları yapanları eminim şimdiden düşündürmeye başlamıştır zira ilk çeyrek yüzde 6.6’lık oran 2008’e egemen olursa bu durum yeni partinin muhtemel bir erken genel seçimde yine yüzde elli dolayında bir oy alacağının teminatı gibi durmaktadır.

Madalyonun öbür yüzü de toplum mühendislerinin mühendislik hesaplarının iflas ettiği noktada epey bir süre sandığı seçmenin önünden çekme planı olabilir.