Goldman Sachs stratejisti Jim O’Neill’i sık sık anıyoruz ve severek izliyoruz. Çünkü gözünü toptan ayırmıyor ve top, Türkiye dahil büyüme ekonomilerinin müthiş hikayesi.

O’Neill küresel büyümeyi 4 BRIC ve 4 TEKMe ülkesine yüklüyor. TEKMe; Türkiye, Endonezya, Kore ve MEksika’nın içinde olduğu topluluk. Onlara Bangladeş, Filipinler, Vietnam’ı ekleyince Next-11, Sonraki-11 grubu ortaya çıkıyor... Gelişmiş ve halen krizdeki ekoomilerden sonraki ekonomiler, bu 11 ülke, yani büyüme ekonomileri... O’Neill durmaksızın bu ülkelerin hikayesini anlatıyor. O’Neill kendi fonundan N-11’e akan yatırımın yüzde 75’ini Endonezya, Kore, Meksika ve Türkiye piyasalarına yapmış, onu da önceki gün açıkladı. Yani 11 içindeki ileri dörtlüde Türkiye de var.

N-11 grubunda ilginç bir ayrıntı yakalamış. Diyor ki, ‘Bu ülkelerin bazılarında toplumsal kargaşa olmakla birlikte kargaşa, iş fırsatlarını gölgelemiyor’ Ve burası önemli: Aslında kargaşanın bazısı, yükselen refahtan pay alma, nimetlerinden yararlanma çabasından kaynaklanıyor. Diğer kargaşa da refah ortamına ulaşma çabasını yansıtıyor. Ve bu unsurlar, yatırımcı için olumludur.

Teşhis galiba büyüme ekonomilerindeki çalkantıyı gayet güzel anlatıyor... Bu 11 ülke birbirinin aynısı değil, ama paylaştıkları ortak nokta: Refah yükselmektedir... Bu iyidir. Yükselen refahın paylaşımı konusunda bir kargaşa var... Paylaşım ve kaynakların genişlemesinin kargaşasız olması arzu edilir, ama kitleler de sabırsız... Yani kavga, büyüyen pastadan pay alma kavgası... Normalde yabancı yatırımcı bu kargaşadan ürker. Ama O’Neill, -Ürkmeyin, büyüyen pastaya bakın- diyor. Pasta büyüyorsa, gidişat olumludur... Pasta aslında herkese yeter ve önemli olan, dağıtımın demokratik kanallardan ve katılımla yapılması, yeni gelenlere sofrada yer açılmasıdır. Demokratik istikrar sağlanınca, pasta çok daha hızlı büyüyecektir. Ve de ekonomik refah ile demokratik refah birbirine eklendi mi, işte o zaman kim tutabilir büyüme ekonomilerini?