Editörden...

HALİME KÖKCE

Açık Görüş’ün ilk sayısını çıkardığımızda tarih 30 Eylül 2007’ydi. Bugün 5 Şubat 2012 ve elinizde Açık Görüş’ün 228. sayısı var. Hiç fena değil! Şu 4,5 yılda memlekette ne olup bitti, hangi konular nasıl konuşuldu, hangi badireler ne türlü atlatıldı, Türkiye nasılken nasıl oldu, dünyanın ekseni nerden nereye kaydı sorularına cevap arayan birisinin yapması gereken en akıllıca şey Açık Görüş arşivini karıştırmak olacaktır.

Bu tarih aralığı dünyada, ekonomik ve politik patron rollerin aşındığı, Ortadoğu’da ‘sıradevrimler’in gerçekleştiği, Avrupa ve ABD’nin ekonomik krizle sarsıldığı, uzak doğunun yıldızının yükseldiği bir dönem oldu.

Türkiye’de ise değişimin en yüksek ivmede seyrettiği, siyasetin halka indiği, tarihin hallaç pamuğu gibi atıldığı, eski defterlerin bir bir açıldığı, utanç mezarlarının kazıldığı, tarihin karanlık dehlizlerine ışık tutulduğu, 27 Mayıs’tan 28 Şubat’a darbe geleneğiyle yüzleşildiği, darbecilerin ve darbe fikrinin yargılandığı, sessiz yığınların artık yüksek sesle konuşabildiği ve refahın daha geniş kesimlerce paylaşılmaya başlandığı bir dönem yaşıyoruz.

Artık tadilat bile kaldırmayan, yama tutmayacak kadar eskimiş, miadını doldurmuş olan 82 Anayasası’nın değiştirilmesi ilk defa bu dönemde bu denli güçlü bir halk iradesiyle beyan edildi. Bunun bir sınaması sayılabilecek olan Anayasa reform paketi referandumda halkın onayını aldı. Türkiye’nin demokrasi çıtasını yükseltebilmesinin olmazsa olmaz şartı diyebileceğimiz Kürt sorununun kabulü ve sorunu çözme iradesi bu dönemde söz konusu oldu. Demokratik Açılım adı altında yürütülen politikalarla Kürtçe’nin kullanımı gibi çok temel hak ihlallerinde çok önemli adımlar atıldı.

Demokrasi ufkumuz

Son bir ayda yaşanılan bile Türkiye’deki değişim ivmesini görebilmemiz için yeterli: Diyarbakır’da yapılan bir arkeolojik kazı neticesinde ortaya çıkan toplu mezar, 19 Mayıs’la ilgili yapılan düzenleme ve subayların verdiği Milli Güvenlik dersinin kaldırılması... 10 yıl değil 5 yıl önce bile bu gelişmeler akla hayale gelir şeyler değildi.

Tüm bunlar demokrasimizin iyi yolda olduğunun, yol aldığının işaretleri. “İleri demokrasi olduk” deyip demokrasi ufkumuzu sınırlamayalım ama şunu rahatlıkla söyleyebiliriz: Türkiye artık demokrasi dışı en ufak bir uygulamanın göze battığı, sorgulandığı ve kabul görmediği bir ülke olmuştur. Bu yüzden de değişimin hızı biraz düştüğünde yahut iki ileri adımın ardından bir geri adım atıldığında hep birlikte eleştiriyoruz çünkü artık anti demokratik, baskıcı, susturucu hiçbir tasarrufu Türkiye’ye yakıştıramıyoruz.

Açık Görüş işte böyle bir döneme tanıklık etti, bu dönem içinde gelişen olayları anlamaya ve yorumlamaya çalıştı. Ve bunu mümkün olduğunca geniş bir entelektüel birikimi yansıtarak, her türlü farklı düşünceye açık olarak yapmayı amaçladı.

Açık Görüş, okurları aynı zamanda yazarları olan bir fikir eki. Türkiye’nin dört bir yanında özellikle üniversitelerde hem öğrenciler hem hocalar tarafından dikkatle izleniyor. Hakemli dergilere ya da çok az kişinin katılma imkanı bulduğu konferanslara hapsolan Türkiye’nin akademik birikimini okuyucuya ulaştırıyor Açık Görüş. Her hafta farklı isimlere yer vermek suretiyle de bu birikimi en geniş haliyle kavramayı amaçlıyor.

Bu çabamızda bizimle olan tüm Açık Görüş yazarlarına bundan sonrası için de peşinen teşekkür ediyoruz.

Haftaya buluşmak üzere...

hkokce@stargazete.com