Bireysel gelişim koçu Banu Kalaycı’ya göre çocukların mutlu olmasının yolu ebeveynlerin mutluluğundan geçiyor. Bu nedenle sağlıklı bireyler yetiştirmek isteyen anne-babalar için zihinsel, bedensel ve duygusal temizlik şart.

Tatil bitti, okullar başladı. Kötü karneye nasıl tepki vereceğimizi öğrendik de çocuğumuza nasıl yardım edebileceğimizi biliyor muyuz? Öğretmen kökenli, bireysel gelişim koçu ve anne Banu Kalaycı ile döne dolaşa anne-baba, çocuk ilişkisini konuştuk. Pozitif düşünmeye çalışırken, hayatını buna göre düzenlemeye uğraşırken çocuğuna “Terli terli su içme, hasta olursun!” diyen anneler, kişisel gelişimin neresinde mesela? Çocukluğumuzdan bu yana bize işlenen ‘kodları’ kırmak mümkün mü? GOA Yayınları’ndan çıkan Dünyaları Ben Yarattım adlı kitabı üçüncü baskıya hazırlanan Kalaycı, şöyle cevaplıyor bu soruları: “Olumsuz kalıpların farkına varılıp değiştirilmesi gerekiyor yani çocuğa mutlu olmayı öğretmek istiyorsanız, siz mutlu olun.”

Oysa günlük hayatın karmaşası, gazete ve televizyonlardaki felaket haberleri bunu pek mümkün kılmıyor. “Televizyonlarda şiddet içerikli şeyler izlemeyin!” deyince bu konudaki itirazları hatırlatıyorum: “Biz bakmazsak olmayacak mı o kötü olaylar?” Meğer baktığımız şeye, nasıl baktığımız önemliymiş. Eğer çözüm odaklı bakmazsak, olumsuzluklara odaklanırsak bu kişide hareket gücü bırakmıyormuş.

Dürüst olun

Gelelim anne-baba-çocuk ilişkisine. Kalaycı, çocukların gereksiz düşünce kalıplarıyla sınırlandırılmaması gerektiğini söylüyor. Peki ne yapmalı? İşte Kalaycı’nın önerileri:

Çocuğunuza karşı dürüst olun. Çünkü evde bir şeylerin ters gittiğini anlayan çocuk, bundan kendini sorumlu tutuyor. Eşinizle tartıştığınızda, “Anne babalar bazen tartışabilir. Bu sorun olduğu anlamına gelmez. Biz seni seviyoruz, birbirimizi seviyoruz ve anlaşmaya çalışıyoruz. Sen kafana takma. Al bak, sıcak çikolata yaptım sana” diyebilirsiniz.

Çocuklardaki olumsuz kodları olumlularla değiştirmek için uykudan faydalanabilirsiniz. Derin uykuya geçtiğinde (bu genellikle uykuya daldıktan bir buçuk saat sonrası oluyor) yavaşça başını okşayarak söyleyeceğiniz olumlu cümleler daha etkili oluyor. Diyelim ki aranızda bir sorun oldu ve çocuğunuz ağlayarak uyudu. Derin uykuya dalınca “Seni seviyorum. Burada, bu evde güvendesin” diye kodlayabilir ya da ertesi gün sınavı varsa endişelerini gidermek için “Sınavda başarılı olacaksın” gibi cümleler kurabilirsiniz.

Olumlu bakış açısı şart

Çocuğun bir okula, kursa alışması için 40-42 güne ihtiyacı var. Çocuk güvenlik alanından çıktıktan sonra yeni insanlar ve becerilerle tanışırken iki aylık anlaşma yapılabilir. Çünkü ilk günden ağlıyor diye okula gönderilmezse çocuğun gerçek becerilerini bulması zorlaşır.

Olumlu bakış açısını korumanız önemli. Çocuğun eleştirilecek yönlerini görmektense onun iyi taraflarını bulmaya çalışırsanız eleştirdikleriniz tutunamaz, alışkanlık haline gelemez.

Hiçbir çocuk salıncaktan düşerken düşüş tekniğini bilerek düşmez ama doğru düşer. Daha sonra bize verilen kodlar bir şeyi yanlış yapmamıza sebep oluyor. Büyüklerin yapmaları gereken şey kendi temizliklerini yapmaları yani zihinsel, bedensel, duygusal açıdan işine yaramayan şeyleri temizlemesi gerekiyor anne-babaların.

Çocuk çocuk olmalı! Şımarır, ağlar, yaramazlık yapar, hoplar, zıplar, eğlenir, dalga geçer saçma sapan laflar edebilir. Beş yaşındaki çocuk, koltukta bütün gün oturmanın, uslu durmanın ne demek olduğunu anlamaz. Eğer çocuğa bu izni tanımazsak, bu döngü devam ederse bütün sorunların patladığı 7-8 yıllık dönemler olabilir, bütün ömre taşınabilir. Gençken gençliği yaşamak lazımsa çocukken de çocukluk yaşanmalı.